حرف اول

اینجا اومدم تا حرفهایی بنویسم که جای دیگه نمی شه نوشت نمیشه گفت....

من آدم تنهایی ایم بین این همه آدم که کنارم هستند .دوست ،خانوا ده،فامیل....

قصه زندگی من فصه شکست ها ودوباره بلند شدن هاست .یه وقتهایی فکر می کنم قرارنیست تمام بشن و تا ابد ادامه داره تا وقتی زنده ام .توی 35 سال زندگی من خیلی اتفاقات افتاد که توی عمر دراز خیلی ها نمی افته آره من توی زندگی خیلی حاها زمین خورده ام و دوباره بلند شدم و شاهد همه اینها مادر مهربانم که همیشه کنارم ایستاد

دوباره زندگی قصه جدیدی برام نوشته حالا از ته چاه یکی از غصه هام می نویسم